پیشگیری از عفونت HTLV-1

در حال حاضر هيچ واكسن موثري بر عليه اين عفونت وجود ندارد. با اين حال پيشگيري اوليه از اين عفونت بسيار ساده بوده و مستلزم اطلاع داشتن از راه‌هاي اصلي انتقال ويروس و نيز پرهيز از ترس بيجا و اقدامات نادرست و غير علمي در برخورد با افراد آلوده است. به‌دليل مشابهت اسمي با HIV، اغلب تصور مي‌شود عفونت HTLV منجر به بيماري ايدز مي‌گردد. اين تصور اشتباه ممكن است منجر به بروز پيامدهاي رواني و اجتماعي بسياري در بيماران و خانواده آنها ‌گردد.

در بسياري از كشورهاي توسعه‌يافته غربالگري داوطلبان اهداي خون از نظر HTLV، معاف كردن گروه‌هاي پرخطر از اهداي خون و نيز اجراي فرايندهاي ويروس‌زدايي از خون‌هاي اهدايي منجر به کاهش خطر انتقال اين عفونت از طريق انتقال خون شده است. در ايران هم در حال حاضر كليه خون‌هاي اهدايي در برخي از استان‌هاي کشور از جمله خراسان رضوي، شمالي و جنوبي از نظر HTLV آزمايش مي‌شوند. بايد توجه داشت که افراد مبتلا به HTLV-1 نبايد خون يا بافت اهدا کنند.

انتقال ويروس از مادر به فرزند يكي از راه‌هاي مهم انتقال HTLV است؛‌ بنابراين آزمايش مادران باردار از نظر اين عفونت در مناطق با شيوع بالا نقش مهمي در پيشگيري ايفا خواهد كرد. در صورتي که عفونت HTLV-1 در مادر تشخيص داده شود، عدم تغذيه کودک با شير مادر و يا كوتاه كردن مدت شيردهي به كمتر از 3 ماه، باعث كاهش قابل توجهي در ميزان ابتلاي شيرخواران مي‌گردد.‌ اگر چه اين موضوع ممكن است باعث عوارض عمده‌اي  از جمله سوء‌تغذيه در نوزادان و افزايش مرگ و مير آنها گردد. در اين موارد اقداماتي مانند حرارت دادن شير و يا فريز كردن آن قبل از تغذيه كودك و يا تغذيه با شير خشک راهكار جايگزين مناسبي خواهد بود.

عفونت HTLV-1 همانند ديگر عفونت‌هاي مقاربتي، مرتبط با تماس جنسي محافظت نشده، داشتن شركاي جنسي متعدد و وجود زخم در اندام تناسلي است. لذا انتقال جنسي اين ويروس با پايبندي به اصول اخلاقي و پرهيز از تماس‌هاي جنسي ناسالم به سادگي قابل پيشگيري خواهد بود.

همچنين مشاوره و آموزش به معتادان تزريقي در موردكاهش آسيب مي‌تواند در پيشگيري از عفونت HTLV-1 در اين افراد موثر باشد. به‌طور كلي آموزش مهمترین اصل برای پیشگیری از انتقال عفونت HTLV-1 به دیگران است.