HTLV-1 در جهان

در حال حاضر برآورد مي‌شود كه 5 تا 10 ميليون نفر در سراسر جهان به HTLV-1 مبتلا هستند. اين عفونت در برخي از مناطق جهان از جمله جنوب غربي ژاپن، منطقه کاراييب، آمريکاي جنوبي، آفريقاي نيمه صحرايي، برخي جزاير قاره اقيانوسيه و شمال شرق ايران به‌صورت بومي وجود دارد. بالاترین میزان شیوع HTLV-1 در ژاپن است به طوریکه تخمین زده می‌شود حدود 1 تا 2 میلیون نفر مبتلا به این ویروس هستند و در بعضی از مناطق جنوب ژاپن 15 تا 30% افراد مبتلا شده‌اند.

شكل زیر توزيع جغرافيايي عفونت HTLV-1 را در نقاط مختلف جهان نشان مي‌دهد. كشورهاي با عفونت بومي (شيوع بين 1 و 5 درصد در برخي جمعيت‌ها) به‌صورت نارنجی و كشورهاي با شيوع كمتر (شيوع كمتر از 1 درصد در برخي گروه‌‌ها) به‌صورت زرد نشان داده شده‌اند.

 

 

ايران، ژاپن و برخي جزاير قاره اقيانوسيه جزو كشورهايي هستند كه عفونت HTLV-1 در آنها بومي است. در واقع جنوب ژاپن بيشترين شيوع HTLV-1 را در جهان دارد و بيش از 10 درصد جمعيت عمومي آن مبتلا به اين ويروس هستند. در جزيره‌اي در كره جنوبي نيز كه در همسايگي جنوب ژاپن قرار دارد شيوع HTLV-1 بيشتر از مناطق ديگر اين كشور است. بررسي‌هاي انجام شده در ساير کشورهاي واقع در قاره آسيا، هيچ مورد مثبتي از عفونت HTLV-1 را نشان نداده يا موارد مثبت بسيار اندک بوده است.

در مورد عفونت HTLV-1 در آفريقا مطالعات بسيار كمي انجام شده است و تعداد افراد آزمايش شده نيز محدود است. با اين‌حال در برخي از كشورهاي افريقاي غربي و جنوبي شيوع قابل توجهي از اين عفونت گزارش شده است.

عفونت HTLV در جمعيت عمومي اروپاي غربي نادر است اما در برخي گروه‌ها مثل مهاجرين از مناطق بومي و معتادان تزريقي گزارش شده است. شيوع عفونت HTLV-1 در ترکيه، سوئد، هلند، انگليس، ‌آلمان، فرانسه و اسپانيا بسيار پائين است. با اين حال عفونت HTLV-1 در معتادان تزريقي برخي کشورهاي اروپايي مثل ايرلند و ايتاليا بسيار شايع است. از طرف ديگر عفونت HTLV در اروپاي شرقي شايع‌تر است.

در ايالات متحده تقريبا 0/01 درصد داوطلبان اهداي خون با HTLV-1 مبتلا هستند. شيوع اين عفونت در ايالات متحده نصف ميزان شيوع HIV در معتادين به مواد مخدر تزريقي و يك دهم ميزان آن در جمعيت عادي است. از طرف ديگر شيوع HTLV-1 در برخي کشورهاي امريکاي مرکزي و جنوبي در حد قابل توجهي گزارش شده است.

عفونت HTLV-2 در جمعيت‌هاي بومي آمريکا به‌صورت شايع وجود دارد و همچنين شيوع بالايي در ميان معتادان تزريقي در آمريکاي شمالي، اروپا و جنوب شرقي آسيا و نيز مبتلايان به عفونت‌هاي تناسلي دارد.