راه‌هاي ‌انتقال HTLV

 انتقال از طریق خون و فرآورده‌هاي خوني

احتمال تبديل سرمي (seroconversion ) بدنبال تزريق خون آلوده، 40 تا 60 درصد است و آزمایش سرولوژی مثبت در طي 8-7 هفته پس از دريافت خون آلوده روی می‌دهد . 

دريافت گلبول قرمز متراكم (packedred cell)، خون كامل و پلاكت در مقايسه با فراورده‌هاي پلاسما خطر بيشتري براي انتقال عفونت دارد. به‌علاوه رابطه معکوسي بين احتمال انتقال عفونت و مدت زمان نگهداري فرآورده در بانک خون ديده شده‌است. به طوري كه احتمال مثبت شدن در مواردي كه مدت زمان ذخيره شدن فرآورده كمتر از هفت روز باشد ‌بيشتر است و انتقال ويروس از طريق محصولات خوني كه بيش از 14 روز ذخيره شده‌اند بسيار ناچيز مي‌باشد كه اين امر احتمالا به دليل مرگ لنفوسيت‌‌هاي آلوده به HTLV-1 است.

انتقال از طریق اعتیاد تزریقی و وسایل مشترک آلوده به خون

شيوع هر دو عفونت HTLV-1 و HTLV-2 در آمريكاي شمالي و اروپا در معتادان تزريقي بيشتر از جمعيت عمومي است و در ميان اين گروه فراواني بيشتر نوع 2 ويروس نسبت به نوع 1 آن اثبات شده‌است. در واقع معتادان تزريقي گروه پرخطر اصلي براي عفونت HTLV-2 در ايالات متحده و اروپا هستند. مطالعات انجام گرفته با روش‌هاي دقيق‌تر مثل PCR در ايالات متحده، اروپا (سوئد، ‌اسپانيا، فرانسه، انگلستان و ايتاليا)، مكزيك و ويتنام نشان داده‌است كه بيشتر موارد مثبت HTLV در معتادان تزريقي مربوط به نوع  2 آن مي‌باشد. بيشتر معتادان تزريقي آلوده به نوع 2 ويروس سابقه استفاده مشترك از سوزن آلوده و يا تماس جنسي با معتادان تزريقي را دارند.

انتقال از طریق تماس جنسي

HTLV-1 در ترشحات جنسي افراد آلوده وجود دارد و مي‌تواند از طريق تماس جنسي منتقل شود. ميزان بروز اين عفونت در شركاي جنسي كه قبلا آلوده نبوده‌اند 9/0 در هر 100 شخص -در سال برآورد شده‌است. خطر انتقال جنسي عفونت از مردان آلوده به زنان بسيار بيشتر از خطر انتقال آن از زنان آلوده به مردان است (تا 4 برابر) كه احتمالا به دليل وجود سلول‌هاي تك‌هسته‌اي آلوده به ويروس در مايع اسپرم در مردها و وجود زخم‌هاي تناسلي در زنان مي‌باشد. شايد به همين دليل است كه عفونت با ويروس HTLV-1 در خانم‌ها بيشتر از آقايان گزارش شده‌است. در رابطه جنسي محافظت نشده (بدون استفاده از كاندوم) احتمال ابتلاي طرفين وجود دارد.  آخرين اطلاعات نشان‌دهنده اين مطلب است كه در طول رابطه منظم با يك فرد آلوده احتمال ابتلا از اين طريق در حدود 7 درصد است.

انتقال از مادر به کودک

انتقال از مادر به كودك هم در دوران بارداري و هم بعد از زايمان از طريق شيردهي صورت مي‌گيرد. ميزان اين انتقال حدود 20 درصد ( 15 تا 30 درصد) برآورد مي‌شود. يعني حدود يك چهارم كودكاني كه از مادران آلوده متولد می‌شوند، به ويروس HTLV-1 آلوده مي‌گردند. با اين حال اغلب اوقات انتقال ويروس از مادر به فرزند از طريق ورود لنفوسيت‌هاي آلوده شير مادر صورت مي‌گيرد. اگر چه ميزان اين انتقال بستگي به بار ويروسي مادر، تيتر آنتي بادي ضد HTLV-1 در مادر، هماهنگي HLA كلاس I بين مادر و كودك و مدت شيردهي دارد. خطر آلوده شدن كودك در اثر شيردهي با طولاني شدن مدت شيردهي افزايش مي‌يابد و اين خطر در سه ماهه اول شيردهي اندك است. خطر انتقال آن در كودكاني كه با شير مادر تغذيه نمي‌شوند كمتر از 5 درصد است كه احتمالا در داخل رحم و يا حول‌وحوش تولد صورت مي‌گيرد. مدت زمان تبديل سرمي (seroconversion) در شيرخوار به‌طور معمول از 1 تا 3 سال متغير است.