درمان عفونت HTLV

 در فردی كه HTLV مثبت است پیگیری توسط تیم متخصص شامل عفونی،خون و مغز و اعصاب و روانشناس لازم است. توصیه شده كه سالانه حداقل یكبار شمارش گلبولی CBC و معاینه عصبي انجام گیرد.

در حال حاضر هيچ درماني براي ريشه كني عفونت HTLV1 وجود ندارد. البته به دليل اينكه در حدود 95% افرادي كه مبتلا به اين عفونت هستند، در طول عمر خود دچار هيچ بيماري مرتبط با اين عفونت نمي شوند، درمان براي ريشه كني عفونت نه موثر و نه بي خطر مي‌باشد.

هیچ درمان مداخله ای برای ابتدای ورود ویروس (حاد) وجود ندارد ولی در حالتی كه بیماری ها ایجاد شوند بر اساس بیماریها درمانهایی انجام می‌گردد.ATLL با كموتراپی قابل درمان است.اما دربقاي بيمار تاثیر زیادی ندارد. از جمله درمان هاي رايج براي اين بيماري R-CHOP، انترفرون آلفا و تركيب CHOP و آرسنيك مي باشد. روش‌های دیگر شامل پیوند مغز استخوان، رادیاسیون، پوواتراپی و...در حال بررسی است.

درمان ميلوپاتي ناشي از عفونت ويروس HTLV1 محدوديت هاي بيشتري دارد و عمدتا به صورت درمان علامتي انجام مي‌شود. كورتیكوستروئید، پلاسمافرز، سیكلو فسفامیدواینترفرون گاهی بهبودی موقتی در علائم می دهند. اثر داروهای آنتی رتروویرال اثبات نشده است.

تحقيقاتي بر روي والپروييك اسيد انجام شده كه شايد بتواند سير بيماري در اثر عفونت HTLV1 را با كاهش تعداد ويروس ها در بدن (Viral load) كندتر نمايد. اخيرا در مطالعه اي تركيب دو داروي زيدوويدين و والپروييك اسيد،‌كاهش قابل توجهي در تعداد ويروسها را نشان داده است اما هنوز مشخص نشده است كه آيا اين درمان به بهبود شرايط باليني نيز منجر خواهد شد يا خير.

در افراد مبتلا به اين عفونت توصيه مي شود كه در خصوص خطر احتمالي ابتلا به عفونت هاي فرصت طلب (عفونت در اثر ميكربهايي كه معمولا در بدن افراد سالم ايجاد بيماري نمي كنند) مراقب بود. از جمله مي توان به عفونت هايي مانند سيتومگالوويروس، هيستوپلاسما، Scabies، پنوموسيستيس كاريني و عفونت هاي استافيلوكوكي در اين افراد اشاره نمود.همچنين توصيه مي شود كه از نظر عفونت همزمان با ويروس HIV نيز در افراد دچار آلودگي با عفونت HTLV1 بررسي نمود.