بیماریزایی عفونت HTLV

 ويروس‌ها متابوليسم يا سوخت و ساز دروني مستقل ندارند و براي زنده ماندن نيازمند بسر بردن در بدن يك موجود زنده ديگر هستند. اما قادر به تكثير و بازتوليد اجزاي بدن خود در شرايط مناسب مي‌باشند كه اين كار را با ورود به بدن يك موجود زنده ديگر و در داخل سلول‌هاي بدن او انجام مي‌دهند. به اين معني كه ويروس‌ها وارد سلول‌هاي ميزبان خود شده و با كمك از سوخت و ساز آن سلول تكثير مي‌شوند و پس از آزاد شدن از داخل آن سلول هر كدام از ويروس‌هاي توليد شده به يك سلول ديگر وارد مي‌شود تا مجدد شروع به تكثير نمايد و به اين ترتيب عفونت ويروسي در داخل بدن ميزبان آلوده شده گسترش پيدا مي‌كند.

HTLV-1 گروهي از سلول‌هاي لنفوسيت خون به نام T-helper را فعال مي‌نمايد و لذا يك تكثير سلولي در اين رده از گلبول‌هاي سفيد اتفاق مي‌افتد. افزايش توليد اين گلبول‌هاي سفيد باعث مي‌شود تا سيتوكاين‌هايي توسط اين سلول‌ها توليد و ترشح شوند كه منجر به كاهش توليد لنفوسيت‌هاي نوع Th2 و سيتوكاين‌هاي توليد شده توسط اين گروه از سلول‌ها مي‌شود. درنهايت اين مساله منجر به كاهش مقاومت بدن انسان در برابر ويروس بيگانه می‌گردد و ويروس به حيات خود در داخل بدن ادامه مي‌دهد.